Loes, 2 juli 2010
India , Vijayawada 33°

India augustus 2009

Na mijn fantastische tijd in India, begon ik toch wat heimwee te krijgen naar India en met name de meisjes waarmee ik had gewerkt. Dus heb ik een ticket geboekt en ben ik op 31 juli 2009 alleen vertrokken naar India, dit keer voor 4 weken.

De eerste keer helemaal alleen reizen vond ik toch wel een beetje spannend, maar gezien ik India al kende had ik er ook alle vertrouwen in. Ik vertrok vanuit Frankfurt. Helaas had ik al meteen 2 uur in de rij moeten staan op het vliegveld en had mijn vliegtuig een uur vertraging. In Delhi moest ik overstappen. Alle blanken bleven hier en ik als enige blanke ging door naar Hyderabad. Daar heb ik een tijdje gekletst met een Indiase man. Heel toevallig zat hij ook nog naast me in het vliegtuig. Ik ben eerst een paar dagen in Hyderabad geweest. Harrie Kanters was namelijk met de groepsreis in India. Hij is me komen ophalen op het vliegveld en ik mocht verblijven bij Navajeevan in Hyderabad. Daar ben ik met de vrijwilligers van de groepsreis naar hun projecten geweest. Erg leuk om weer terug te zijn in India. Maar na twee dagen in Hyderabad had ik het wel weer gezien, ik wilde naar Vijayawada! Harrie had mijn treinkaartje geregeld en toen ik in Vijayawada aankwam voelde het meteen vertrouwd. Sarah, Julian en de driver van Navajeevan kwamen me ophalen. Ik werd meteen warm onthaald (hearty welcome). Inmiddels waren er natuurlijk weer nieuwe vrijwilligers gekomen. Maar ook oude bekenden waren er nog: Eva, Jakob, Johannes, Viktor en Vinzenz. En wat ook erg toevallig was, was dat Horsy er ook weer was. In het begin van mijn eerste keer naar India was ze er ook. Inge en ik hebben toen veel grapjes over haar gemaakt en de bijnaam Horsy gegeven. Maar eigenlijk zag ik nu pas in dat ze ook best aardig was. Ze had een vriendin bij zich, een enorme doos; Kristina. Haar heb ik toen maar gedoopt tot Horsy 2. Ze kende nauwelijks Engels dus Horsy 1 moest steeds alles voor haar vertalen. De eerste dagen heb ik opgetrokken met de andere vrijwilligers. Thomas en Franz waren twee erg grappige jongens uit Duitsland.
Op zondag ben ik met Roos, Kathi, Kristina, Sabine, Magdi en father Michael naar de mogas geweest en naar Talloda. Daar waren ook een aantal meisjes van Sethu. Erg leuk om ze weer te zien en ze waren ook blij om mij te zien. Op de terugweg naar Vijayawada hadden we een erg slechte chauffeur. Hij was op een gegeven moment aan het spookrijden, terwijl hij dat in het begin niet eens door had. We hebben wat liedjes gezongen op de lange terugreis en father Michael was aan het slapen. 's Avonds kwamen Vinzenz en Viktor terug van het rondreizen. Het was meteen weer leuk om ze te zien.
Op maandag kwamen Eva, Jakob en Johannes terug van het rondreizen. Er waren ook twee vriendinnen bij van Eva; Tamara en Eva-Maria. Ik heb meteen goed bijgekletst met Eva en de jongens. Eva vertelde me dat zij en Jakob nu een relatie hadden. Ontzettend leuk! Eva zat nu ook alleen op het project. Nadat Inge en ik klaar waren op Sethu is Eva daar naartoe gegaan en heeft ze er samen met Katharina gewerkt. Op een gegeven moment gingen er een heleboel meisjes naar het hostel en de jongste meisjes verhuisden naar Mangalagiri. Daar werkte Eva nu. Samen met haar zou ik daar de komende weken gaan werken. Ik had er ontzettend veel zin in, want ik wilde heel graag de meisjes weer zien.
In de dagen daarna was er de bruiloft van een van de Yuva Bhavan boys; Jeggadesh. Erg mooi om een echte Indiase bruiloft mee te maken. Verder zijn we nog naar de telugu movie Maghadeera geweest. Deze was erg bekend in India en iedereen sprak erover. Ook ben ik nog op bezoek geweest bij BVK, Chinnari en natuurlijk Sethu. Op Sethu waren alleen nog Saidabi en Hasonita die ik nog kende. En Bala hielp hier de caremother mee. In Chinnari waren Karuna, Sai en Rada.
Op vrijdag ben ik met Eva meegegaan naar Mangalagiri. De meisjes waren erg blij om mij te zien en ik hun ook. Op zaterdagavond was de send off party van Franz, Thomas, Vinzenz en Viktor. Zoals gewoonlijk kregen zij ook een Indiaas doek. Thomas kreeg een erg lelijke met paarden op en iedereen moest hier erg om lachen. We hebben tijdens deze party in Chiguru weer lekker gegeten, want uncle Willy had gekookt en verder gezongen en nog back to the roots gespeeld met de nieuwe vrijwilligers. Zondagmorgen was er weer een mis op Chiguru en 's middags ben ik met Viktor naar een Ayurvedische massage salon geweest. Dit is typisch Indiaas en hierbij kreeg je een fullbody massage. Oftwel helemaal naakt en een piepklein broekje aan en mijn hele lichaam werd ingesmeerd met olie en vervolgens door twee vrouwen (geen mannen) tegelijk gemasseerd. Dit was erg relaxed en daarna moest ik nog stomen in een heet hok, wat echt te heet was. Eenmaal terug in de flat was ik helemaal uitgeput.

De week daarna heb ik met Eva op Mangalagiri gewerkt. We hebben samen Engelse les gegeven, blokfluitles en 's middags deden we altijd spelletjes en knutselen met de meisjes. Tijdens mijn eerste keer in India vond ik het eten vaak niet lekker, maar ik raakte eraan gewend en vond het eigenlijk best te doen, ook al was het niet echt voedzaam. We kregen deze week zelfs 6 keer drumsticks!
Op zaterdag 15 augustus was het weer independence day. Erg grappig, want precies een jaar geleden had ik ook al Independence day gevierd. Het stelde wederom niet veel voor, maar wel leuk om weer mee te maken. 's Middags ben ik met Claudia nog gaan winkelen bij MG Road en heb ik nog duizenden gedaan met Viktor. Hij vertrok 's avonds terug naar Duitsland. 's Avonds hebben we met de Yuva Bhavan boys spelletjes gedaan. Op zondag ben ik met Vinzenz, Roos en Claudia weeste ontbijten bij Gateway. Daarna ben ik met Vinzenz naar het station geweest om een treinkaartje te kopen naar Hyderabad. Toevallig kwamen we hier de politieman tegen die ons ook heeft geholpen tijdens de roof in de flat. 's Avonds ben ik met Claudia naar Ghandi hill geweest en hebben we pasta gekookt en film gekeken met de vrijwilligers.

De laatste week op Mangalagiri hebben Eva en ik nog veel spelletjes gedaan met de kinderen en ook Engelse les gegeven en veel gedanst. Als afscheidscadeautje hebben we voor elk meisje een boekenlegger gemaakt met daarop hun naam en hun favoriete dier in hun favoriete kleur. Ook hebben we van elk meisje een foto genomen en hebben we een memory laten maken van deze foto's. Op vrijdag was het goodbye Mangalagiri. Eva en ik hadden grote gekleurde doeken gekocht en daarop hebben we met verf afdrukken van de handen van de meisjes laten zetten, als aandenken voor thuis. We kregen nog een speciale lunch met puree, noodles, soep en een toetje. Deze dag zou Vinzenz vertrekken naar Duitsland. We wilden hem uitzwaaien, maar hadden geen tijd meer om terug te gaan naar de flat. Dus zijn we gauw naar het station gegaan en waren net op tijd voordat zijn trein vertrok. Zaterdagmiddag hebben Eva, Jakob, Berni en ik nog gewinkeld op MG Road en 's avonds ben ik met Claudia en Roos gaan eten bij Spice Inn.

Zondag vertrok ik samen met Horsy 1 en 2 naar Ravalapallem. Daar verbleven in het project Para. Een erg mooi project voor straatjongens. En guess what, 's avonds kregen we drumsticks te eten. In Ravalapallem hebben we allerlei projecten van Para bezocht, zijn we naar een tempel geweest, hebben we gegeten bij de familie van Jandu en hebben we spelletjes gedaan met de jongens van Para. Woensdag gingen we terug naar Vijayawada om onze spullen op te halen en afscheid te nemen van alle vrijwilligers en staff van Navajeevan. Toevallig hadden Horsy 1 en 2 namelijk dezelfde terugvlucht als ik. 's Morgens vroeg kwamen we aan in Hyderabad. Met de jeep werden we opgehaald en gingen we naar het Provincial house. Daar mochten we namelijk onze spullen droppen en douchen. Johannes had gevraagd of we zijn tas op wilden halen bij het Don Bosco project. Daarna zijn we nog weeste shoppen en zijn we bij pizzahut geweest. Om 3 uur waren we weer terug bij het Provincial house. Kathi heeft toen nog Henna gemaakt op mijn hand en we hebben nog een kerk bezocht. Om 5 uur gingen we naar het vliegveld. Kristina had weer eens problemen met haar tus, dus moesten we op haar wachten. Johannes zouden we treffen op het vliegveld om zijn tas te geven, maar hij was er niet. In Delhi op het vliegveld heeft Kathi nog Henna op mijn voet gemaakt en op haar schoen. Per ongeluk hadden we bijna het vliegtuig gemist. De vlucht verliep prima. Om 6:00 uur kwam ik aan in Frankfurt. Ik had met Viktor afgesproken dat hij me zou komen ophalen op het vliegveld, maar hij had een paar dagen ervoor malaria gekregen en lag dus in het ziekenhuis. Omdat hij wel al een treinkaartje van Frankfurt naar Nederland had geregeld had ik die dag afgesproken met een vriendin van hem om het kaartje op te halen. Maar Laura kon pas vanaf 12 uur afspreken, dus heb ik de hele morgen doorgebracht op het vliegveld. Dat ging prima; even douchen, ontbijten, wat winkelen, lezen en muziek luisteren. Daarna met de trein naar het centrum waar ik Laura ontmoette en wat hebben gedronken bij Starbucks. Daarna ben ik nog alleen de stad gaan verkennen en om kwart voor 3 vertrok mijn trein naar Venlo. Door wat vertraging kwam ik om 21:00 uur aan in Venlo waar pap en mam me ophaalden.

Ook mijn tweede keer naar India was een fantastische tijd. Met name het werken met de meisjes op Mangalagiri was super en ik zal ze nooit vergeten en nog vaak terugdenken aan mijn mooie tijd in India. Wie weet ga ik er ooit in de toekomst nog eens naar terug. Maar er zijn ook nog zoveel meer mooie dingen te zien op de wereld.

Liefs Loes

Loes in India bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl